మరచిన అక్షరం-పోయిన పరువు

ఒకప్పుడు భాషా పండితులకు ఇతర భాషలమీద కూడా పరిఙానం ఉండాలనే ఉద్దేశ్యంతో మన ప్రభుత్వం ఒక తీర్మానం చేసింది. పరాయిరాష్త్రం వెళ్ళి ఒక సంవత్సరం పాటు ఒక  పరాయి భాషను నేర్చుకోవాలని( ఆ సంవత్సరం పాటు జీతం ఇస్తూ, పాఠాలను బోధించే ఉత్తమ అధ్యాపకులను కూడా నియమించేది. గొప్ప నిర్ణయం కదూ!!!). దీనిలో భాగంగా మా నాన్నగారు కూడా మైసూరు వెళ్ళి తమిళభాషను ఎంచుకున్నారు. ఒకరోజు ఒక తమిళ అధ్యాపకులు పాఠ్యాంశంలో భాగంగా తమిళ భాష గొప్పతనాన్ని వర్ణిస్తూ zha అక్షరం ద్రావిడభాషల్లోనే గొప్పదని, అది భాషకు వన్నె తెస్తుందని తమిళ, మలయాళ భాషల్లో తప్ప మరేయితర ద్రావిడ భాషల్లో లేదని వ్యంగంగా తెలుగుని కించపరుస్తూ మాట్లాడుతున్నారుట. ఇంతలో మా నాన్నగారు లేచి ఈ అక్షరం తెలుగులో కూడా ఉందని, నన్నయ్య తన భారత రచనలో వాడారని, ఒక పద్యాన్ని ఉదాహరణగా జోడించారట. అది విన్న తోటి తెలుగువారు హేళన చేస్తూ చాదస్తపు పంతులు సంస్కృతాక్షరానికి భష్టరూపం ఇచ్చి, ఎదో మాట్లాడుతున్నారని అది నిజం కాదని వాదన వేసుకున్నారట. ఆ అధ్యాపకులవారు తరువాతి రోజు తరగతి గదిలోకి వచ్చి, తను గ్రంథాలయంలో నిన్న చెప్పిన పద్యం గురించి శోధించానని, అది నిజమేనని, ఈ అక్షరం అన్ని ద్రావిడ భాషలలో ఉండవచ్చునని తప్పుని మన్నించమని క్షమాపణ చెప్పారట. నాకైతే భలే వింతగా అనిపించిందీ సంఘటన. ఎందుకంటే ఈ మధ్యే ఒక పెద్దాయన తెలుగులో ఒక ముప్పైకి పైగా అక్షరాలు వ్యర్థమని కేవలం తమ భాషకు 25 అక్షరాలు సరిపోతాయని వింత ప్రచారాలు చేస్తున్నారు ఆ సంగతులను నా తరువాతి బ్లాగులో చర్చిస్తాను. సెలవా మరి!!! 

తెలుగులో అక్షరాలెన్ని, నిజంగా యాభైయారేనా?

మొన్న ఒక పాతకాలపు ఉత్తరాది వ్యక్తిని కలిసాను, మా చర్చలో అయాచితంగా నా అంతరంగంలో ఉండే తెలుగు బయటపడి తనలో ఒక ధర్మసందేహానికి తావునిచ్చింది, తెలుగులో అక్షరాలు యాభై ఆరు కదూ అని. తనే పాటలోనో, పాఠాల్లోనో వినుండచ్చు అనుకొని అవునని తలూపాను, కానీ మనసులో అదో తెలియని భయం, ఆ యాభై ఆరు ఎక్కడ వల్లించమంటాడో అని. నా భయం వ్యర్థం కాకూడదని అనుకున్నాడో ఏమో, అప్పటికప్పుడు యాభైయారు అక్షారాలు చెప్పమని పట్టుపట్టాడు, చివరికి చెప్పక తప్పలేదు. నా లెక్కింపు ఇలా మొదలైంది,
అచ్చులు 16  - అ, ఆ, ఇ, ఈ, ఉ, ఊ,అలు,అలూ,ఋ,ౠ, ఎ, ఏ, ఐ, ఒ, ఓ ఔ
హల్లులు 40 -  క వర్గం(5), చ వర్గం(5), ట వర్గం(5), త వర్గం(5) ప వర్గం(5), య, ర, ల, వ, శ, ష, స, హ,ళ, క్ష, ఱ(11)

లెఖ్ఖ తప్పింది కదూ, ఇంతా కష్టపడితే 36 హల్లులే వచ్చాయి, కొంచెం దీర్ఘాలోచన చేసి జ్+అ(జాబిల్లి లో జా) , చ్+అ(చందమామ లో .చ చిత్రం )  అని రెండు మృతాక్షరాలను గుర్తు తెచ్చుకున్నాను. ఇంకా 2 అక్షరాలు కావల్సి వచ్చింది. ఆ గండంలో నుండి బయట పడటానికి సున్న అరసున్న, విసర్గలను కలిపి చెప్పాను. (ఇవి నాసికాక్షరాలు మాత్రమే, తెలుగు అక్షరాల లెక్కలో చేరవు, కేవలం గండం నుండి గట్టెక్కడానికి అలా ఆపద్ధర్మంగా అబద్దం ఆడవలసి వచ్చింది), మళ్ళీ గొర్రె చచ్చింది, ఈ సారి 57 వచ్చేసాయి. తను ఈ విషయం గుర్తించి అవహేళనగా ఒక విచిత్రమైన నవ్వు నవ్వి, వేరే చర్చలోకి దింపేసాడు. అయినా నాలో ఏదో తెలియని వెలితి. ఇంటికి వచ్చి ఇంటర్నెట్లో రెండు గంటలు వెచ్చించి మరీ వెతికాను. గల్లంతయిన రెండు అక్షరాలు కనపడకపోగా విచిత్ర సమాధానాలతో వింత వింత చర్చలు కనిపించాయి. లాభం లేదనుకొని మా నాన్నగారికి టెలిఫోన్ చేసి అడిగాను , మా నాన్నగారు ఇటువంటి అనుభవం తనకూ జరిగిందని తన అనుభవాన్ని కలిపి, ఒక కథతో పాటు ఒక అక్షరాన్ని జోడించారు. అదే తమిళులు వాడుకునే zha(ఴ : Unicode 0C34). ఆ అనుభవాన్ని, అక్షరాన్ని గురించి తరువాతి బ్లాగులో మీతో పాలుపంచుకుంటాను. అంతవరకూ మీరూ తప్పిపోయిన యాభైఆరవ అక్షరాన్ని వెతుకుతూ కనపడితే కింద వాఖ్య రాసి పుణ్యాన్ని మూట కట్టుకోండి.

తమిళులు అరవలైతే ......మరి అంధ్రులు???

మా స్నేహితుడు ఒకడు పై చదువుకోసమని మదరాసు వెళ్ళాడు(పది-పదిహేను సంవత్సరాలక్రితం మాట). తన స్నేహితులను అరవ మురుగేశన్, అరవ ప్రభాకరన్ అని పిలుచుకునేవాడు. అది విన్న ఒక తమిళతను ఒక పెద్ద గుంపుతో వచ్చి మనవాణ్ణి చితకబాదాడు. పాపం వీడికేం తెలుసు అర(సగం) వ(భాష)  అంటే తెలుగువారు తమిళులను హేళనగా పిలుచుకునే పదమని. మనకు ముప్ఫై ఏడుకు పైచిలుకు హల్లులుంటే వారికి సగం అంటే పద్దెనిమిది హల్లులు మాత్రమే ఉన్నందున, వారిది సగం భాషగా కొందరు మూర్ఖ పూర్వీకులు వారిని అవహేళన చేసేవారు. కానీ ఇప్పుడు మన భాషకూడా అరవై నుండి నలభైకి పడిపోయి  అరవ భాషగా మారిపోతూ వస్తోంది.  అక్షరాలెన్నైతే ఏంటి, భావం ముఖ్యం గాని అనే ఛాందసులూ   లేకపోలేదు, కాకపోతే వారికోసం ఈ చర్చను వేరే గతంలో మొదలుపెడతాను. ఇంతకూ ఈ గతానికొస్తే మా వాడికి దెబ్బలు తిన్న మరుక్షణమే ఒక  ధర్మ సందేహం వచ్చింది. వాళ్ళను ఇలా హేళన చేస్తున్నాం కదా, మరి వాళ్ళు కూడా ఏదో పేరుతో మనను హేళన చెయ్యకపోరు. మరి ఆ పదం ఏమయ్యుంటుంది..ఎలా  తెలుసుకోవడం అని తీవ్ర పరిశోధన చేసి చివరికి ఒక పదమైతే తెలుసుకున్నాడు. 
తమిళులు అరవలైతే ...... అంధ్రులు గుల్టీలు/గుల్తీలు (Telugu in reverse) అని....
(కేవలం సమాచార నిమిత్తమే గానీ ఎవ్వరినీ కించపరిచే ఉద్దేశం కాదని మనవి.) 

నా స్వగతానికి స్వాగతం

పేరు చంద్రశేఖరం. తెలుగంటే పిచ్చి , తెలుగు వారంటే వెర్రి. తెలుగుభాషను ఉద్ధరించి తెలుగు ఖ్యాతిని ప్రపంచపు నలుమూలలా వ్యాపింపచేయాలని కలలు కన్న వారిలో నేనొకడిని(కేవలం కలలు మాత్రమేనండోయ్, వాటికే సమయం సరిపోవడం లేదిక్కడ). మన రాష్త్రం వదిలి బయటకు వస్తే గానీ తెలియలేదు మాతృభాష/మాతృభూమి విలువ. ఎన్నోసార్లు నాకున్న భావాలనూ, అభిప్రాయాలను సంతోషాలను స్నేహితులతో పాలుపంచుకోవాలనిపించేది. కానీ ఏది ఎటు చూసినా ఆంధ్ర ఆవకాయ వాసనే రాదు. ఎప్పుడో ఒకప్పుడు చుట్టపుచూపుగా ఎవరో ఒకరు కలుస్తారు కానీ అయినా ఏదో తెలియని అసంతృప్తి.  అందుకే బ్లాగోగులతో ఈ బ్లాగుని నింపుకుందామని నేను మొదలు పెట్టేశా.  ఇందులో ఎక్కువగా నా గతాన్నే ఉద్దేశించే రాయొచ్చు. ప్రాస మీద అంతగా అభిమానం లేకపోయినా ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చదివిన ప్రవరుని స్వగతం గుర్తొచ్చి దాన్ని 'చంద్రుని స్వగతం' గా మార్చేసి నా డైరీ కి శీర్షిక పెట్టేసుకున్నా. 
ధన్యవాదములు
మీ చంద్రం